3 katlı, terası olan, eski bir apartmanda yaşıyorum. Duvarları dökülüyor, sarı bir dış badanası var, dar ve dönerek inen merdivenleri var. Kıyıda köşede kalmış bir mahallede yaşıyorum belli, "Eşkıya"dan fırlamış gibi bi görüntüsü var mahallenin. 2. kattayım sanırım ben, yalnız hangi şehirde olduğuma dair en ufak bir fikrim yok. Tek başıma yaşıyorum.Şuan İstanbul'da yaşayan liseden bi arkadaşım geliyor. Yiyoruz içiyoruz, geyik meyik. Laptobumu düşürüyor dövüyorum. Sonra birisi sesleniyor, aşağı iniyorum koşa koşa. Mahalleden bi karıymış seslenen. O dönen merdivenlerden iner inmez o karıyı, 5-6 yaşlarında sarışın bir erkek çocuğunu, 3-5 mahalleliyi görüyorum. Bir de köpek var. Kadın bişeyler anlatıyor, bi mahkemeden falan bahsediyor. Sonra diyor ki "şu köpek geçen gün zavallı çocuğa saldırmış". Zavallı çocuk da o 5-6 yaşlarındaki erkek çocuğu. Şöyle bi zoomluyorum çocuğa, çocuğun dudak altı sakalı var. Normal karşılıyorum.
Derken köpek geliyor inceden inceden, ben bi adım yukarı çıkıyorum. Sonra itoğluit kovalamaya başlıyor. Terasa kadar çıkıyorum, kapıyı kapatıyorum. Köpek kapıya çarpıp duruyor. Altıma sıçtım sıçıcam neredeyse. Sonra İzmir'deki exaşkıma sesleniyorum "adsıııııııııııııııııııııızzzz! al lan şu iti!!!" diye. Ne hikmetse iti kucaklayıp götürüyor. Gittiğini görüyorum, koşarak o dönen merdivenlerden 1 kat aşağı inip apartman boşluğuna kafamı uzatarak bağırıyorum "köpeğin birini bulacağına emindim ama gerçek bi köpek olacağını tahmin etmemiştiiiiiğğğğmm ğimmm ğimğimğimmmm...." diye. Arkasına bakıyor "omuz üstü bakış tekniği"yle ve gülümsüyor. Sinirleniyorum, merdivenlerden inmeye başlıyorum.
Apartman kapısını açar açmaz mahkemeye giriyorum. Mahkeme de, mahalle düğünlerinde kullanılan beyaz plastik sandalyelerden oluşuyor. Herkes oturmuş bi ben ve o İstanbul'dan gelen arkadaş kalmış. Yer buluyoruz, bi bakıyorum avukatın yanında bi hatun var. Hatunu gerçek hayatta tanımıyorum, hatta öyle birisi yaşamıyor bile olabilir ama öyle samimiyiz ki, sanki 20 yıldır canciğer kuzu sarmasıymışız gibiyiz. Biraz sıkıntılı o, bulduğum yeri ona veriyorum, gidip avukatın yanına ben oturuyorum (avukat yıllardır dizilerde oynamış bi kadın, adını sanını bilmiyorum, yarım saattir eski dizileri araştırıyorum ama resmini bulamadım. bulabilseydim oha diyecektiniz kesin.). Sonra aramızda şöyle bir diyalog geçiyor;
A: Böyle şeyleri hiç sevmem. Neden müvekkilimi yanımdan kaldırdınız!
B: Sıkılmış görünüyordu.
A: Hmm, sevdim bunu. Arkadaşlar birbirleri için herşeyi yaparlar dimi?
B: Evet hehe.
A: Her dedikleri dinlenmeli, kaale alınmalıdır dimi?
B: Evet öyle.
A: Mesela bir arkadaşınız gelse, colgate dişleri beyazlatır dese, kaale alırsınız dimi?
B: Mmm sanırım..
A: Ama colgate dişleri beyazlatmaz ki?!
B: ...
Normalde 2 ayda ortalama 1-2 kere rüya görürüm. O kadar az rüya görürüm (yada hatırlarım işte). Ama son zamanlarda o kadar sık ve saçma rüyalar görüyorum ki, bunları yazma ihtiyacı hissettim. Birbiriyle alakasız insanlar, olaylar, mekanlar... O kadar saçma şeyler görüyorum ki mesela geçenlerde; babam annemin daha az tv izlemesi için digiturkun en sikik paketini almış, sinema salonlarına falan giremiyor annem, şifreyi söylemiyor babam. Bu yüzden boşanıyorlardı. Ulan bizim digiturkümüz yok ki! Bilinçaltım yarrağı yedi...
